Gecelerime güneş gibi doğmuştu, onsuz nefes alamaz, her yerde onu sorar olmuştum. Kokusu üstüme sinmiş, silinmez olmuştu.. Kimse yokken o vardı. Gece, gündüz hiç farketmiyordu. Onun olduğu her dakika güzeldi. Ya onsuz dakikalar? Yoo yoo, düşünmek bile istemezdim. Bazen acı veriyordu onunla olmak ama yine de doyamıyordum. Tantuni..Tantunim..SONRA BİR GÜN. Ta ki.. Götümün omuzlarımdan daha geniş olmaya başladığını anladığım gün.. YIKIMDI. Tam anlamıyla bir yıkım. Onsuz geçen günlerimin intikamını alıyor olmalıydı diye düşündüm. Dört elle sarıldım ona. Durmaksızın onunlaydım. Aramızı düzeltecektim. Ama bu her şeyi daha da kötüleştiriyordu. Birlikte el ele vermeliyiz dedim. Sen de çaba sarfetmelisin.. Gece yarısı yenilen amansız, tutkulu, şehvet ve acı dolu birlikteliğimiz yerini gündüz vakti yenen incecik lavaşlara bıraktı... Fakat, hiçbir şeye yaramadı... Genişlememi durduruyor ama azaltmıyordu... Ayrılmalıyız dedim. Yüzüme baktı. Soğanları düştü üstüme. Aldım yedim.. Dayanamıyorum tan dedim.. İkimiz de göz göre göre birbirimize bunu yapamayız.. Arkadaş kalalım dedi. Yapamazdım. Bu kadar değer verirken, acı çekerken.sadgsgikşhdahkadhkadABİ CANIM ÇOK TANTUNİ YEMEK İSTİYO YA. AĞLICAM.